در واجباتش سست و يا از آن‌ها روىگردان مىشود ، يا در ترك محرمات سست و بدتر كه به‌آن‌ها رو مىآورد ، اينها كلًا حرام است ، و اين لهو در موسيقى و رقص و آواز و خوانندگى گاه چهار بعدى است كه زنى زيبا و رعنا و دلربا هم برقصد و هم بخواند و هم چيزى را كه مىخواند لهو باشد و سازى هم بزند كه جملگى لهو است و حرام ، و بالاخره گاه اين حرمت ابعاد وسيعى پيدا مىكند تا آن‌جا كه در دو و يا سه يا چهار بعد لهو و حرام مىگردد . مسأله‌ى 936 - گاه خواننده آن‌چه را مىخواند از نظر معنى نه تنها دل را نمىگيرد و نمىميراند كه زنده هم مىكند ، ولى از نظر وزن طرب آور و لهو است كه چون اهانت به‌اين معناى مقدس است فقط در اين بعد حرام است مگر اين‌كه چون با معناى شايسته و تذكر دهنده‌اى كه هم‌آهنگ گشته حالت لهوى وزنش در اين ميان محو و ناچيز گردد و اهانت هم نباشد ، در اين صورت حرام نخواهد بود ، مانند صداى دلنواز قرآن و مرثيه و مانند آن‌ها « 1 » و نيز صداهاى دلنوازى كه اختصاص به‌حالت لهو ندارند . مسأله‌ى 937 - گاهى هم خوانندگى به‌عكس است كه صدا به‌خودى خود لهو نيست ولى مطلبى را كه مىخواند لهو است و اين‌جا به‌حساب لهو بودن معنى حرام است ، مانند صداى ناپسندى كه به‌خودى خود لهو نيست ولى چيزى را كه مىخواند از نظر معنى لهو است ، و بالاخره هر جايى لهوى پيش آيد كه از نظر موسيقى و يا آواز و يا رقص و يا هر چيز بىمعنى و منحرف‌كننده‌اى باشد ، در چنان مواردى حرام است . مسأله‌ى 938 - « لهو » در تمامى ابعاد انجام دادنش و بهره‌گيرى از آن و يا تنها حضور در مجلسش گرچه چشم و گوشش را هم ببندد در حالى كه اين لهو در حضور فرد و يا گروهى ديگر انجام گيرد باز هم حرام است و ماندن در چنان مجلسى نيز دو بعدى حرام است .

--> ( 1 ) - چنان‌كه فيض كاشانى هم در كتاب وافى به آن فتوى داده‌اند